Ταβερνάκια ή περιβαλλοντική προστασία?

Πριν από ενάμισι περίπου χρόνο είχα νιώσει μια κάποια αισιοδοξία, μαθαίνοντας πως δημιουργήθηκαν Φορείς Διαχείρισης Περιβάλλοντος. Είχα σκεφτεί πως επιτέλους η κυβέρνηση μας, ακολουθώντας την Ευρωπαϊκή γραμμή για την Προστασία του Περιβάλλοντος, άρχισε να κάνει δειλά τις πρώτες απαραίτητες κινήσεις...

Όμως μάλλον είχα βιαστεί να χαρώ...

Η εμπειρία που είχαμε με τη "συνεργασία" του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Αξιού Λουδία Αλιάκμονα, η αδιαφορία που έδειξαν απέναντι στις προσπάθειες μας, αλλά και η σκέψη τους σε συνδυασμό με τις τάσεις των εκάστοτε Δήμων, να προωθήσουν τη δημιουργία από "ταβερνάκια" και "παρατηρητήρια αλόγων" στις όχθες του Αξιού... αν μη τι άλλο προχειρότητα και έλλειψη σοβαρότητας δείχνει.

Γνωρίζαμε βέβαια τις ελλείψεις του Φορέα, σε εργατικό δυναμικό και κονδύλια, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως αλλάζει κάτι στην πολιτική που εφαρμόζεται.
Δεν μας πείθει η σοβαρότητα των ενεργειών που βλέπουμε να προωθούνται.
Και πως να μας πείσει δηλαδή όταν γνωρίζουμε πως μόνο η βιτρίνα και το θεαθήναι τους απασχολεί?

Που είναι ο Φορέας να μας φέρει την πινακίδα που υποσχέθηκε?
Που είναι να δει τον άθλο που καταφέραμε στην περιοχή μας ως εθελοντές?
Που ήταν τη μέρα των κινητοποιήσεων?
Που είναι οι αναφορές τους στη δράση μας?

Καλές οι εκθέσεις φωτογραφίας, καλά και τα ταβερνάκια που και που, αλλά ας σοβαρευτούμε επιτέλους! Η περιοχή μας είναι γεμάτη μπάζα και σκουπίδια. Η μία παράβαση ακολουθεί την άλλη. Οι συνθήκες Ramsar και Natura 2000 δεν τηρούνται.
Κανένας δεν ελέγχει τα έκτροπα. Η μία υπηρεσία κάνει τις υποθέσεις που καταγγέλλονται μπαλάκι στην άλλη...

Και αντί να βελτιωθεί η κατάσταση -λες και λύσαμε τα προβλήματα μας εδω- προτείνουν ταβερνάκια?! Πάλι με τη μέθοδο "άρτος και θεάματα" θα χορτάσουν τη συνείδηση μας?
Φτάνει με τα πανηγύρια και το φαγοπότι πια.

Εμείς ως πολίτες σας πληρώνουμε για να κάνετε έργο για το περιβάλλον, όχι για να εμπαίζεται τη λογική μας! και να χρησιμοποιείται σε αμφίβολες πολιτικές, που μόνο το περιβάλλον δεν ωφελούν, τα κονδύλια που απορροφάτε!

Άϊντε και στην υγειά μας βρε παιδιά! Να' στε καλά και λέγαμε που θα τρώμε και που θα πίνουμε...

Σε χειμερία νάρκη η Περιβαλλοντική συνείδηση...

...αλλά και η Δημοκρατία...

Το καλοκαίρι πέρασε και όλοι μας λίγο-πολύ ταξιδέψαμε σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Πανέμορφα τοπία δίπλα στη θάλασσα, πάνω στα βουνά μας ή κοντά σε ποτάμια εναλλάσσονται δυστυχώς με τοπία σκουπιδιών, μπάζα και βρωμιά...

Καμία περιοχή δεν κατέχει την αποκλειστικότητα της ...βρωμιάς και της δυσωδίας, αφού η ίδια άθλια κατάσταση επικρατεί σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο.

Η φροντίδα της φύσης περιορίζεται συνήθως στα απολύτως απαραίτητα.
Ακόμη και σε περιοχές με μεγάλη προσέλευση τουριστών, η καθαριότητα περιορίζεται συνήθως στους ιδιωτικούς χώρους των ξενοδοχειακών μονάδων και στα στενά όρια της κατοικημένης περιοχής των εκάστοτε Δήμων.

Λίγο πιο έξω συναντάμε ένα άλλο τοπίο, με διάσπαρτα σκουπίδια στο πλάι των δρόμων και τις παραλίες, με μπάζα δίπλα στα χωράφια και τις κοίτες των ποταμών και με τα απόβλητα των βιομηχανικών εγκαταστάσεων να καταλήγουν ανεπεξέργαστα μέσα στις ίδιες θάλασσες που κολυμπάμε...

Δεν μας ενδιαφέρει πως τα τοξικά απόβλητα καταλήγουν στο δικό μας πιάτο μέσα από την τροφική αλυσίδα? Δεν μας αφορά, πως κατ' αυτό τον τρόπο υποσκάπτουμε την ίδια την υγεία μας? Δεν μας αγγίζει το γεγονός, πως η φύση γύρω μας μεταβάλλεται από χώρο ψυχικής ανάτασης σε χωματερή?

Αναρωτιέται κανείς που μπορεί να οφείλετε όλη αυτή η αδιαφορία...

Οι πιθανές αιτίες είναι πολλές, όμως σε λίγα σημεία θα σταθώ εδώ:

• Έλλειψη περιβαλλοντικής παιδείας
• Γενικότερη αδιαφορία και
  
• Ανευθυνότητα

Η κούρσα του σύγχρονου τρόπου ζωής, σαφώς και καταναλώνει υπερβολικά μεγάλο μέρος της καθημερινότητας όλων μας, όμως δεν απαιτεί ιδιαίτερο κόπο, να εντάξουμε την λογική, οικολογική συμπεριφορά στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη φύση.
Δεν είναι απαραίτητη η συμμετοχή μας σε οικολογικές ή περιβαλλοντικές οργανώσεις για να δείξουμε πως πράγματι νοιαζόμαστε, αυτό μπορεί κάλλιστα να καλυφτεί από τον τρόπο, με τον οποίο καθημερινά φερόμαστε. Π.χ. τα σκουπίδια μας ούτως ή άλλως θα τα πετάξουμε. Ε, ας μην τα πετάξουμε όπου να 'ναι. Ας μην τα αφήσουμε πίσω μας στην παραλία... Αν είναι ανακυκλώσιμα, ας μην τα ρίξουμε μαζί με όλα τα υπόλοιπα σκουπίδια. Υπάρχουν παντού ειδικοί κάδοι...

Ακούγονται τα παραπάνω τόσο αυτονόητα, όμως δυστυχώς δεν είναι. Δεν είναι η οικολογική συνείδηση μέρος της παιδείας μας.

Μια γενικότερη αδιαφορία παρατηρείται, -η οποία περιλαμβάνει και πολλά στοιχεία ατομισμού, εγωισμού και "ωχαδελφισμού"-, που δεν αφήνει περιθώρια στην κοινή λογική να δράσει και να αναλάβει τις ευθύνες της. Μονίμως αναζητούμε έναν υπεύθυνο έξω από τον εαυτό μας...

Όμως θαρρώ, πως σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο, μπορούμε και οφείλουμε να φροντίζουμε τη φύση που μας αναλογεί. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε κεντρικούς φορείς εξουσίας να δώσουν λύση στα τοπικά μας προβλήματα.
-Ο κανόνας εξάλλου δείχνει πως ... κανένας κρατικός μηχανισμός δεν συνηθίζει να κινητοποιείται εάν δεν συντρέχει ένα κάποιο πολιτικό ή χρηματικό όφελος, αφού και εκεί έχει ριζώσει η ίδια νοοτροπία ανευθυνότητας και αδιαφορίας με αυτή του συνόλου... Και αν το πράξει θα είναι μετά απο απελπηστικά μεγάλη γραφειοκρατική και χρονοβόρα διαδικασία...-
Εμείς όμως οι απλοί πολίτες, όταν δραστηριοποιούμαστε είμαστε πολύ πιο ευέλικτοι, πιο άμεσοι και αποτελεσματικοί -ιδιαίτερα αν δεν συντρέχουν "πονηρά" κίνητρα- αρκεί να θελήσουμε να βάλουμε ένα χεράκι και να περάσουμε από τη μίζερη γκρίνια στην πράξη...

Τα αποτελέσματα τέτοιων δράσεων εξάλλου, που πραγματοποιούνται με πρωτοβουλία των ίδιων των κατοίκων, έχουν άμεσα αποτελέσματα και η ενέργεια τους διοχετεύεται θετικά: σε έργα. Και η χαρά του αποτελέσματος είναι τέτοια που δεν αφήνει κανένα συμμετέχοντα πλέον αδιάφορο.

Επιπλέον η συμμετοχή σε τέτοιες προσπάθειες επαναφέρει τους δεσμούς της κοινωνίας.
Οι μεμονωμένοι πολίτες αφήνουν τα περιορισμένα όρια του σπιτιού τους, συναλλάσσονται και συζητούν για θέματα που αφορούν την τοπική κοινωνία τους. Δραστηριοποιούνται για το καλό του κοινωνικού συνόλου, γίνονται και πάλι ενεργοί (πραγματικοί) πολίτες. Παίρνουν στα χέρια τους τα θέματα που τους αφορούν άμεσα, προτείνουν και δίνουν γρηγορότερα τις απαραίτητες λύσεις, αφού οι ίδιοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι το πρόβλημα.
Έτσι η δύναμη επιστρέφει στο Δήμο - στην εκκλησία του Δήμου- στο θεμέλιο της Δημοκρατίας...

Ας ξυπνήσουμε λοιπόν την περιβαλλοντική συνείδηση μας από τη χειμερία της νάρκη και ας αναλάβουμε πρωτοβουλίες.

Πάλι απ' έξω η Κάτω Γέφυρα...

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν...

Οι φιλότιμες προσπάθειες των κατοίκων της Κάτω Γέφυρας μένουν σχεδόν στην αφάνεια...

Προγράμματα και επίσημοι σχεδιασμοί, αφήνουν απ' έξω τις προτάσεις των Συλλόγων της Κάτω Γέφυρας...

Όταν εμείς προτείναμε την δημιουργία του πάρκου, τη λειτουργία χώρου έκθεσης και παρουσίασης, αλλά και την ένταξη της περιοχής μας στις οικοτουριστικές διαδρομές του Φορέα Διαχείρησης Δέλτα Αξιού, οι αξιότιμοι κύριοι είχαν.... "συχνοουρία" -με συγχωρείται αλλά δεν αποτελεί αδόκιμη έκφραση, αλλά πραγματικό γεγονός!-

Πολύ απλά ενώ εμείς καθαρίζουμε την περιοχή μας, τη φροντίζουμε και επιθυμούμε την ανάδειξη της, παράλληλα με τις πολιτιστικές δράσεις του τόπου μας, όπου επανειλλημένα ξαχωρίζουμε για το μεράκι, την ομαδικότητα και ... "το τσαγανό" μας, καθώς δίχως χρήματα φέρνουμε εις πέρας με εθελοντική εργασία θαυμάσια αποτελέσματα...

Κάποιοι κύριοι που έμαθαν να σκέφτονται μόνο με βάση το συμφέρον και τη ροή του χρήματος, δεν ξέρουν ούτε κατά που πέφτει η Κάτω Γέφυρα...

Κι όταν εμείς ονειρευόμαστε και εργαζόμαστε αφιλοκερδώς, αυτοί συζητούν για "παρατηρητήρια" Άγριων αλόγων, τα οποία σχεδιάζουν σε μια περιοχή όπου ήδη κατασπαταλήθηκαν δημόσια χρήματα, καθώς η περιοχή όντας αφύλακτη έγινε έρμαιο της ληστρικής διάθεσης του καθ' ενός... και αν μπορούσαν θα είχαν ήδη ξηλώσει και το κιόσκι που έμεινε όρθιο...

Κι όταν εμείς ρωτάμε: "Έχει ο Δήμος μας τη θετική διάθεση να μας βοηθίσει να διαμορφώσουμε και να αποκαταστήσουμε το χώρο στις όχθες του Αξιού?" η απάντηση είναι ένα ξερό "ΟΧΙ" και μετά από λίγο και η κλασική καραμέλα: "δεν έχουμε καθόλου χρήματα"...

Μα ποιός σας ζήτησε χρήματα? -δηλώσατε ξεκάθαρα πως δεν έχετε ούτε καν τη θετική διάθεση... πράγμα που φαίνεται κραυγαλέα- Και πως να έχετε χρήματα αφού σχεδιάζετε το "παρατηρητήριο αλόγων" και δεν σας περισσεύουν για την Κάτω Γέφυρα...

Αλήθεια ποιός είχε τη φαηνή αυτή ιδέα? Και ποιός είναι αυτός που κρίνει ποιά περιοχή θα αναδειχτεί και ποιά όχι?

Δε φταίει κανείς άλλος παρά η νοοτροπία του γκιαούρη που υιοθέτησαν πολλοί "υποτελείς", που νομίζουν πως με τεμενάδες και ταξίματα θα "γλείψουν" κι αυτοί κανένα κοκκαλάκι...

Δε βλέπουν πως άλλοι έχουν φάει το βόδι ολόκληρο από την αδιαφορία που μας δέρνει...
Για ποιά κατακαημένη Δημοκρατία μιλάμε ακόμη...

Εδώ ούτε στο χάρτη δεν υπάρχει η Κάτω Γέφυρα...
δεν έχει αξιόλογότατο ναό, τον οποίο αξίζει να επισκευτεί κανείς?
Δεν διοργανώνουμε εδώ πανηγύρι κάθε χρόνο?
Δεν αποτελεί η Κυριακή της Αποκριάς μια κατάλληλη ημερομηνία να επισκευτεί κανείς την περιοχή μας, για να δεί τα άρματα και τους καρναβαλιστές μας?
Δεν έχουμε τα Κατογεφυριώτικα κάθε καλοκαίρι?

Δεν περνούν από εδώ "οι Δρόμοι του Νερού?"...

...κι εμείς τι καθαρίζαμε?

την αδιαφορία των υπευθίνο-ανεύθινων ποιός θα την καθαρίσει?

Δείτε πάνω τον καταπληκτικό χάρτη, από τους δρόμους των υδάτων, όπου ενώ αναφέρεται το παλιό Τόψι δεν υπάρχει ούτε καν στο χάρτη....

Μελετήστε επίσης την απουσία της περιοχής μας από τον σχεδιασμό του προγράμματος "Περιοχές του Νερού" ... http://www.terresdeau.gr/

Να'ναι καλά ο Αγγελιοφόρος και η TV100, που μας τίμησαν με τις αναφορές τους στα έργα μας...