Έναρξη Καθαρισμού στις όχθες του Αξιού!

Είχα μείνει λοιπόν στο σημείο εκείνο, όπου συμφωνήσαμε ο καθαρισμός να αρχίσει την αμέσως επόμενη Κυριακή μετά την Ημερίδα και συγκεκριμένα στις 13 Απριλίου 2008...

Όπως θα θυμάστε είχα αναφέρει πως συμφωνήσαμε σε αυτό όλοι οι παρευρισκόμενοι στην Ημερίδα... Δηλαδή εκπρόσωποι του Δήμου, του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Αξιού, κάτοικοι της Κάτω Γέφυρας, αλλά και ευαίσθητοι πολίτες των γύρω περιοχών, που συμμετέχουν ενεργά σε περιβαλλοντικές δραστηριότητες. (Εννοείται πως όλο το χωριό ενημερώθηκε και προσκλήθηκε με φυλλάδια πόρτα-πόρτα, για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Όχι πως ήταν πολλοί αυτοί που "συγκινήθηκαν", αφού ευελπιστούσαμε πως θα αγκάλιαζαν αυτή την προσπάθεια, αλλά ήταν τουλάχιστον αρκετοί.)

Τι θα κάναμε και πως θα ξεκινούσαμε; Είχαμε να παλέψουμε με τόνους από μπάζα, σκουπίδια και κυρίως... τόνους από κοπριές σε μια έκταση αρκετών τετραγωνικών μέτρων -πάνω από 20.000 κυβικά μέτρα φανερά και πολύ περισσότερα μέσα στις τρύπες των παλιών "αμμορυχίων"...-
Δεν ήταν εύκολο εγχείρημα, αλλά έπρεπε επιτέλους να γίνει μία αρχή!

Κάποιοι ιδιώτες διέθεσαν τα φορτηγά τους, ο Δήμος ανέλαβε το κόστος των καυσίμων και επιπλέον μας έστειλε ένα φορτωτή, (που, ο χειριστής του, δεν είχε φροντίσει να έχει κάυσιμα για να δουλέψει και ψάχναμε Κυριακάτικα να βρούμε πετρέλαιο...) εφοδιαστήκαμε και σακούλες απορριμμάτων και στις 10:00 το πρωί ξεκινήσαμε...

[Α, να μην ξεχάσουμε και τον ένα κτηνοτρόφο,
με τον οποίο επικοινωνήσαμε και σε ένδειξη "καλής θέλησης",
-αφού τον βεβαιώσαμε, πως δεν είναι στόχος μας οι "μηνύσεις", πως ότι έγινε μέχρι τώρα έγινε, αλλά δεν θα ανεχτούμε από την έναρξη του καθαρισμού και μετά τη συνέχιση αυτής της πρακτικής, μιας και αυτός ο κύριος ευθύνεται για τον κύριο όγκο κοπριάς-
έστειλε το δικό του φορτωτή, ο οποίος μισή ώρα μετά έφυγε για να βάλει πετρέλαιο και... ακόμη τον περιμένουμε.
Ο ίδιος κύριος πλήρωσε και δύο δρομολόγια για ένα φορτηγό, το οποίο δεν εργάστηκε για τον σκοπό που είχε θέσει η Περιβαλλοντική Ομάδα -τον καθαρισμό της παρόχθιας περιοχής-, αλλά για την περιοχή "εύθηνης" του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου -όπως ο ίδιος ο Πρόεδρος το διαχώρισε-, που αφορά την περιοχή αμέσως μετά τον οικισμό δίπλα στα χωράφια και μέχρι τα αναχώματα του Αξιού στο παλαιό σφαγείο...

Το αναφέρω αυτό, όχι γιατί δεν πρέπει να καθαριστεί και εκείνη η περιοχή, αλλά πολύ απλά γιατί οι εν λόγω κύριοι με πολύ άστοχο τρόπο θέλησαν την ημέρα που ορίσαμε για τον παραπάνω σκοπό, να δείξουν την... περιστασιακή* ευαισθησία τους για το περιβάλλον.
Επιπλέον κρατούσαν τα μηχανήματα, τα οποία ούτως ή άλλως ήταν λίγα, για αρκετή ώρα μακριά από την παρόχθια ζώνη, με αποτέλεσμα να καθυστερούμε άσκοπα.
(*περιστασιακή, γιατί πάνε δύο μήνες και πέρα από το "ανακάτωμα" των σκουπιδιών εκείνης της ημέρας, δεν ξαναφάνηκαν... Τώρα απλά έχουμε πρασινισμένους λοφίσκους σκουπιδιών εκεί δίπλα στα χωράφια...
Όσο για τον "ευαισθητοποιημένο κτηνοτρόφο? Ακόμη και μετά τον καθαρισμό, συνέχισε να προσθέτει τους τόνους από τις κοπριές του εκεί... το φορτηγό που μίσθωσε και ο φορτωτής που έστειλε για μισή ώρα;... "για τα μάτια του κόσμου"...)]

Εννοείται πως με τα χέρια δεν μπορούσε να γίνει ιδιαίτερη εργασία, αλλά παρόλ' αυτά μικροί και μεγάλοι μαζί, καθαρίσαμε όλη τη γύρω περιοχή, από κάθε είδους σκουπίδι (εννοείται το "καθαρότερο" τμήμα, γιατί στην απέναντι πλευρά εργαζόταν βαριά μηχανήματα).
Η παρουσία μας ήταν περισσότερο συμβολική.

Ωστόσο ούτε καν συμβολικά δεν εμφανίστηκαν οι αξιότιμοι εκπρόσωποι του Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Αξιού. Την πινακίδα που θα ανέφερε πως η περιοχή αυτή προστατεύεται από τη Συνθήκη Ramsar & το Δίκτυο Natura, -ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας μάλιστα- ακόμη μας τη φέρνουν...
(Φαίνεται μας "κάκιωσαν¨, που δεν τους ονομάσαμε "συνδιοργανωτές" στην Ημερίδα μας και τους παρουσιάσαμε ως ομιλητές -αυτό που ίσχυε δηλαδή... Αλλιώς πως να εξηγήσουμε το γεγονός, πως ούτε μια λέξη δεν "σπατάλησαν" για την ημερίδα μας, για τον καθαρισμό και τη δραστηριότητα μας, στο επίσημο site του Φορέα? Μάλλον δεν τους αφορά ούτε η προσπάθεια, ούτε η συμμετοχή του κόσμου και το αποτέλεσμα, ακόμη και αν η όλη δράση έλαβε χώρα στα όρια της προστατευόμενης περιοχής, για την οποία οι ίδιοι είναι υπεύθυνοι... ή μήπως δεν είναι?)

Το καλό βέβαια ήταν, πως ήρθε και ο αγροφύλακας της περιοχής μας και έλαβε γνώση της κατάστασης...

Η Κυριακή εκείνη πέρασε γρήγορα και ήδη βλέπαμε, πως δεν αρκούσαν τα διαθέσιμα μηχανήματα. Είχε γίνει αρκετή εργασία, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν ακόμη το επιθυμητό.

Αμέσως αρχίσαμε να αναζητούμε τρόπους για να βρούμε πιο μεγάλα μηχανήματα για να ολοκληρωθεί ο καθαρισμός, αλλά και η επαναδιαμόρφωση του χώρου...
Απευθυνθήκαμε στο στρατό, στην Νομαρχία, στη Δ.Ε.Κ.Ε., αλλά κανείς τους δεν ήταν "αρμόδιος" για την περιοχή. Ακόμη και σήμερα δεν γνωρίζουμε σε ποιόν ανήκει η περιοχή αυτή, μας είπαν βέβαια πως όλα τα ποτάμια και οι κοίτες των ποταμών ανήκουν στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, αλλά δεν μπορέσαμε να το επαληθεύσουμε...

Οι προσπάθειες μας θα έμεναν άκαρπες, εάν ένας ιδιώτης δεν ερχόταν να μας στηρίξει σε αυτή μας την προσπάθεια. Στην ουσία με δικά του έξοδα, το δικό του μηχάνημα -το οποίο έπαθε και αβαρία κατά τη διάρκεια των εργασιών- και ο δικός του συνεργάτης-χειριστής του μηχανήματος, εκτέλεσαν όλη την υπόλοιπη εργασία, για να φτάσουμε στο σημερινό αποτέλεσμα.
Ο χειριστής μάλιστα του μηχανήματος, τις ημέρες των εργασιών, είχε να αντιμετωπίσει ένα έντονο τσούξιμο στα μάτια, λόγω των αναθυμιάσεων από τις κοπριές, αλλά και κινδύνεψε να πέσει μέσα σε ένα μεγάλο βόθρο, την ύπαρξη του οποίου δεν γνωρίζαμε, μιας και ανήκε στο από ετών εγκαταλειμμένο σφαγείο... Επίσης το βαρύ αυτό μηχάνημα, δεν μπορούσε να κινηθεί με ευκολία, μιας και το γεμάτο κοπριές έδαφος υποχωρούσε...
Και όσο αυτός ο άνθρωπος εργαζόταν και κινδύνευε... ο γνωστός μας "κτηνοτρόφος" περνούσε δίπλα του και έριχνε λίγο πιο κάτω ακόμη περισσότερα φορτηγά με κοπριές!!! -τόση ευαισθησία για το περιβάλλον...

Επιπλέον τεράστιοι όγκοι χωνεμένης κοπριάς φάνηκαν χρήσιμοι σε αγρότη της περιοχής, ο οποίος τη μετέφερε και τη χρησιμοποίησε για τα χωράφια του.

Παρ' όλη την περιπέτεια οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και τα βουνά σκουπιδιών, τα οποία μπορεί ακόμη να "θαυμάσει κανείς" στο google earth, -μιας και δεν αναρτήθηκαν ακόμη πιο πρόσφατες φωτογραφίες- εξαφανίστηκαν πλέον!

Κάποια στιγμή αργότερα μπήκαν και απαγορευτικές πινακίδες από το Δήμο μας, που αναγράφουν πως απαγορεύεται η ρίψη μπαζών και σκουπιδιών στην περιοχή.

Εμείς όλοι φυσικά δεν πάψαμε στιγμή -και ούτε πρόκειται- να επισκεπτόμαστε την περιοχή και να ελέγχουμε για τυχόν παραβάσεις, ενημερώνοντας την αρμόδια αγρονομία.

Βέβαια δεν θα μείνουμε εδώ.
Ήδη προετοιμαζόμαστε για τη δεντροφύτευση της περιοχής...

Κλείνοντας, θα ήθελα και πάλι να ευχαριστήσω από καρδιάς και εκ μέρους ολόκληρης της Περιβαλλοντικής Ομάδας, τον ιδιώτη που μας βοήθησε για την αποπεράτωση του καθαρισμού.
Του χρωστάμε μεγάλη ευγνωμοσύνη!
Επίσης θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συνδημότες μας, που έμπρακτα στάθηκαν δίπλα μας σε αυτή την προσπάθεια. Και αυτό, γιατί τελικά το αυτονόητο της περιβαλλοντικής συνείδησης, δεν είναι και τόσο... αυτονόητο, αφού δεν υπάρχει η ανάλογη παιδεία.

(για να διαβάσετε το 1ο μέρος πιέστε εδώ)

Σκεφτόμουν από που να αρχίσω με τα "απομνημονεύματα" της περιβαλλοντικής μας ομάδας...

Ε, λοιπόν θα αρχίσω από το ... τέλος!

θεωρώ, πως ήταν -μέχρι στιγμής- το μεγαλύτερο "επίτευγμα" της ομάδας μας, καθώς καταφέραμε να καθαρίσουμε εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα, από μπάζα, σκουπίδια και... κοπριές στις όχθες του Αξιού, λίγα μέτρα έξω από τον οικισμό μας.

Βέβαια δεν ήμασταν μόνοι σε αυτό. Είχαμε την ουσιαστική συμπαράσταση ορισμένων ιδιωτών, οι οποίοι διέθεσαν αφιλοκερδώς τα μηχανήματα τους. Το ήθος δε των ανθρώπων αυτών, -οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για το "θεαθήναι" που λέγαμε, - είναι τέτοιο που μας ζήτησαν να μην δημοσιοποιήσουμε το όνομα τους. Και αυτό σε μία εποχή, όπου όλοι κινούνται κυρίως -για να μην πω μόνο- από αυτό το κίνητρο: να αποκομίσουν μια καλή εικόνα εκμεταλλεύσιμη για τους όποιους οικονομικούς, πολιτικούς στόχους και τα συμφέροντα τους...

Η ιστορία έχει ως εξής: Εδώ και αρκετές δεκαετίες, αρχής γενομένης με την κατάργηση τότε της αγροφυλακής, αρκετοί ασυνείδητοι, μετέτρεψαν ένα πρώην χώρο εκδρομής, δίπλα στις όχθες του Αξιού, σε μία τεράστια χωματερή, με κάθε είδους σκουπίδια και μπάζα. Επίσης οι κτηνοτρόφοι της περιοχής εκμεταλλεύτηκαν την έλλειψη αστυνόμευσης και άρχισαν να ρίχνουν ανεξέλεγκτα τόνους κοπριάς από τις κτηνοτροφικές τους μονάδες. (Γεγονός όχι μόνο απαράδεκτο, αλλά και αντίθετο με τις ισχύουσες νομοθεσίες.)
Η οικολογική συνείδηση -που έτσι κι αλλιώς είναι σπάνια και δυσεύρετη- μένει βλέπετε στην άκρη μπροστά στην... όποια ευκολία μας...

Αποφασίσαμε λοιπόν, σαν περιβαλλοντική ομάδα, να καθαρίσουμε την περιοχή και να την αποκαταστήσουμε, κερδίζοντας παράλληλα ένα τόπο εκδρομής και περιπάτου δίπλα μας...

Αρχικά ενημερώσαμε το Δήμο μας -Δήμος Αγίου Αθανασίου Θεσσαλονίκης- και στη συνέχεια, λίγους μήνες μετά μάθαμε για την ύπαρξη ενός κρατικού Φορέα: "Φορέας Διαχείρισης Δέλτα Αξιού, Λουδία Αλιάκμονα". Ήρθαμε σε επαφή μαζί τους, τους παρουσιάσαμε το πρόβλημα και επισκεφτήκαμε και από κοινού την τοποθεσία...

Για να ευαισθητοποιήσουμε όμως και όλους τους υπόλοιπους κατοίκους της περιοχής σκεφτήκαμε, πριν την έναρξη του καθαρισμού, να διοργανώσουμε μία Ημερίδα, όπου θα παρουσιάζαμε το πρόβλημα, αλλά και την ύπαρξη του Φορέα. Απώτερος σκοπός: η κινητοποίηση περισσότερων εθελοντών και η δέσμευση σε μία ημερομηνία για την έναρξη του καθαρισμού.

-Περιττεύει νομίζω η διευκρίνηση, πως ο Δήμος μας δεν είχε κονδύλια για να διαθέσει και πως ο ίδιος ο Φορέας δεν διαθέτει ακόμη, ούτε μηχανήματα, αλλά ούτε και επαρκές, αριθμητικά, ανθρώπινο δυναμικό...-

Οργανώσαμε λοιπόν με επιτυχία την Ημερίδα -φωτογραφικό υλικό, δελτίο τύπου και σχετικό βίντεο προσεχώς- και αφού έγιναν οι σχετικές ομιλίες, θέλαμε επιτέλους να περάσουμε στο διαταύτα: ΠΟΤΕ ΞΕΚΙΝΑΜΕ;

Δεν το συζητώ: γίναμε ... μπαλάκια του πινγκ-πόνκ ξαφνικά. Εκεί που όλοι οι αρμόδιοι και υπεύθυνοι μας έδιναν τα συγχαρητήρια τους για την πρωτοβουλία μας, όταν αρχίσαμε να πιέζουμε για το πρακτικό μέρος, όλοι τους ήταν… «αναρμόδιοι»… Και το πιο ειρωνικό;

«Καλό κουράγιο παιδιά και καλή δύναμη…, στο έργο που αναλάβατε…»

Γιατί λέω ειρωνικό;

Πολύ απλά, οι εθελοντές, οι άνθρωποι με ευαισθησίες για το περιβάλλον, οι Ενεργοί Πολίτες, ούτε λίγο ούτε πολύ, καλούνται να κάνουν όλη τη δουλειά μόνοι τους… Και μάλιστα ενώ υπάρχουν οι αρμόδιοι φορείς, ενώ τα κονδύλια για το περιβάλλον έρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ κάποιοι συμπολίτες μας πληρώνονται ως δημόσιοι υπάλληλοι, ακριβώς για να εκτελέσουν αυτό το έργο…

Η ιστορία είχε και συνεχίζει να έχει πολλά τραγελαφικά σημεία, αλλά ευτυχώς εμείς –και το εμείς βέβαια χωράει πολύ συζήτηση, καθώς πολλοί φίλοι μας στην πορεία κουράζονται και τα «παρατάνε»…- μείναμε απτόητοι!

Την Κυριακή, 13 Απριλίου ξεκινήσαμε με τον καθαρισμό στις όχθες του Αξιού!

(συνεχίζεται…)